. . ค ว า ม รู้ สึ ก ลึ ก ๆ ใ น ใ จ . . .
มันคือความเป็นไป..ที่เธอไม่เคยมองเห็น
เส้นกั้นแห่งมิตรภาพ..มันถูกตีขนาบจนชัดเจน
ใจบางใจจึงต้องซ่อนเร้น..ไม่อาจเผยให้เห็น..ถึงความใน
. . . เ ธ อ อ า จ ไ ม่ เ ค ย รู้ . . .
ว่าสายตาเธอทั้งคู่..ทำให้หัวใจที่เต้นอยู่..อ่อนไหว
แค่เพียงพูดจา..แค่รอยยิ้มส่งมา..ก็ชื่นใจ
ฉันเก็บสิ่งดีๆเหล่านี้ไว้..เก็บไปนอนฝันทุกวันคืน
. . . แ ม้ ก ร ะ ทั่ ง วั น นี้ . . .
เธอก็ยังเป็นสิ่งดี-ดี..ที่ฉันเก็บไว้
และจะเป็นแบบนี้เสมอ .. ไม่ว่าเธอจะกุมมือใคร
ฉันก็ยังมีความรักส่งให้ ..โดยไม่หวังอะไร..ตอบแทน

บทกลอนนี้เพื่อเธอ
รับรู้ไว้เสมอ..ว่าเขียนเพื่อเธอรู้ไหม
ทุกครั้งที่หลับตา...หรือทุกเวลาที่หายใจ
ฉันยังคงมีเธอไว้ เป็นที่หนึ่งในใจทุกนาที

อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้
หยุดความรู้สึกที่ดีดี ไม่ให้แปรผัน
หยุดเรื่องราวดีดี ที่เรามีให้กัน
หยุดเวลาไว้แค่นั้น ไม่ให้มันผ่านไป
แต่โลกนี้ก็หมุนอยุ่ทุกเมื่อ
กลางวันผ่าน เพื่อเหลือ กลางคืนไว้
สิ่งดีดีในวันนี้ หากถึงวัน ที่แสนไกล
ก็คงเหลือเพียงภาพเก่า-เก่าของหัวใจ
ที่ทำได้ แค่เก็บไว้ เพียงวันวาน

เพื่อนเยอะจังเลย รู้ใหมเขาอิจฉา